Het lijkt wel of veel mensen alsmaar rennen en aan een heleboel zaken voorbij gaan, en als vanzelfsprekend aannemen dat het allemaal vanzelf goed komt.
Vanmorgen had ik een gesprek met een jongere dame die me met allerlei termen duidelijk wilde maken hoe ideaal het is om hulpmiddelen te gebruiken op internet. Vol enthousiasme vertelde ze me over AI die alles voor je opzoekt en verbetert wat je maar wilt en ik dacht, doet Google ook al niet heel veel?
“Nou, ik kijk er nog niet eens naar” zei ik “en vind het wereldbedreigend voor de mens als individu”! Nu keek zij me verwonderd aan en zegt; “Nou! het is anders heel erg gemakkelijk hoor”.
Dat zal wel, maar ik doe er niet aan mee antwoord ik. Iemand gaf me ooit de hint, waarom gebruik je geen AI voor je verhalen, dat scheelt een hoop werk. Ook die meneer gaf ik kort en bondig als antwoord, NEE, nooit of te nimmer.
Wat blijft er over van de creativiteit van de mensen? Oké, het kan altijd perfecter. Maar als men denkt, goh, dat kan beter! Dan kom maar op ga aan de slag en neem mijn werk maar over. Ik doe er gewoon niet aan mee. De jongedame was even stil en zei, eigenlijk ben ik het wel met je eens, want ook ik gebruik het voor het gemak.
Ze groeien hiermee op en weten niet beter
Hoe moet het met onze kinderen? Ze groeien hiermee op en weten niet beter. Hun hoofdjes worden niet gevuld met creatieve oplossen en gedachten, maar met voorgekauwde teksten. Denkt er nou niemand over na waar het naartoe gaat? Worden we allemaal robotjes?
Neem me niet kwalijk, maar ik vind het doodeng. Hopelijk wordt er ingegrepen wat betreft het vanzelfsprekende gebruik van AI. Alles met mate gebruiken zal minder schadelijk zijn, maar kunnen kinderen (en volwassenen) die grens trekken? Je kunt ze niet op alles controleren.
Het gaat op allerlei gebied toch al mis. Het lezen en schrijven is beneden peil, want een kind speelt liever een spelletje dan dat het een boek leest of een verhaaltje schrijft. Wordt het echt zo dat ze in een paar woorden aangeven wat ze willen en AI de opdracht geven er een leuk verhaaltje van te maken? Ik vind het een eng scenario.
Ze liet me trots het resultaat zien van haar eerste creatie
De jonge dame en ik zaten tijdens ons gesprek op de boetseerclub en ze liet me later trots het resultaat zien van haar eerste creatie. Ze zag er heel gelukkig uit en daar gaat het toch om? Dit geldt toch ook voor uit de printer komende kunstwerken en op de computer gefixte schilderijen enz. enz. Word je daar nou echt gelukkig van? Voel je wat je doet, voel je het diep van binnen?
Het zal misschien aan de leeftijd liggen maar mij krijgen ze niet zo gek om aan al deze ontwikkelingen aandacht te besteden. Ik voel het meer als een groot gevaar voor de mens als individu.
Zo, dat is ook weer gezegd en heerlijk dat ik een paar fouten kan maken, dat hoort er bij.
Marian
