De afgelopen week heb ik me verbaasd en opgewonden over de gebeurtenissen in Loosdrecht. Er zou een asielzoekerscentrum moeten komen in een leegstaand gemeentehuis. Daar kwam veel protest en weerstand tegen. Voor zover de feiten.
Wat volgde waren dagen van verzet en protest. De beelden van het protest waren heftig, veel agressie en geweld, vooral ook tegen de aanwezige politie, waardoor ook de ME te hulp moest worden geroepen.
Veel van de aanwezigen waren jonge mannen die opgeroepen waren via social media, mannen die niet eens woonachtig zijn in Loosdrecht. Zij laten zich optrommelen om waar dan ook in ons land verzet te plegen tegen AZC’s. Ze doen dat ook met veel geweld, en slepen vaak plaatselijke jongelui mee in hun vernietigende acties.
Ja, het maakt me boos. Het maakt me ook verdrietig.
Wij zijn in Nederland al eeuwen bezig met het opvangen van vluchtelingen, dat is niets nieuws. In de tijd van Willem van Oranje kwamen al godsdienstvluchtelingen naar ons land omdat hier een toleranter regime gold m.b.t. religies.
Waar is de menselijke maat in de discussie gebleven?
Maar nu worden we opgehitst door bepaalde politieke partijen om asielzoekers te demoniseren, te bestempelen als criminelen, als verwerpelijke mensen.
Dit maakt me woedend en ook verdrietig. Waar is de menselijke maat in deze discussie gebleven? Waarom kunnen we niet accepteren dat mondiale ontwikkelingen met zich meebrengen dat mensen de keuze moeten maken om hun land te ontvluchten? Wat zouden we zelf doen als ons leven zo bedreigd zou worden?
De antwoorden heb ik niet. Ik weet niet wat “gelukszoekers” zijn (ik hoor die term vaak als ik met mensen praat over het fenomeen asielzoeker). Ik ben ook een gelukszoeker. Gelukkig woon ik in een land waar ik het gelukszoeken naast mijn deur heb. Ooit is mijn vader als gelukszoeker naar Ierland vertrokken. Mijn moeder en de kinderen volgden later. Daar ben ik dus opgegroeid, als kind van een gelukszoeker. En wat is daar mis mee?
De moraal van dit verhaal: geen idee! Hou op met het volgen van nare mensen die verderf, geweld en haat zaaien.
Eigenlijk vind ik ze ook heel triest. Ze hebben blijkbaar ook heel veel tegenslag gehad in hun leven. Ik denk dat ze ook niet goed weten hoe daar mee om te gaan.
Ondertussen weet ik helaas ook dat ik het niet ga oplossen.
Laten we een mooie avond vieren!