Column: een nieuwe fase

Column: een nieuwe fase

De tijd tikt door, voor iedereen, de jaren vliegen voorbij. En zomaar ben je er getuige van hoe het is als je moet leven met iemand die van elke handeling uitgeput raakt en weinig lucht heeft. Voor hem is het alsof je ademt door een rietje. Wat dan?

Doorademen! Maar dat valt niet altijd mee. Toch blijven proberen het leven een beetje leuk te maken en daar hoort mobiliteit zeker bij. Wij gaan dus op zoek naar een scootmobiel op internet, maar daar zie je door de bomen het bos niet en val je vermoeid achterover in je stoel.

Marktplaats dan. Oh jee, wat moet ik daar nou mee? Er zijn er genoeg, maar op een foto zie je niet of hij lekker zit en wat allemaal wel of niet kan. Dus toch maar een e-mail gestuurd naar een bedrijf. En dat ging snel, want ze komen langs met diversen modellen en warempel, wij wonen net in de route van de volgende dag. Oké, kom maar langs hoor.

Hij strooit met complimentjes

Om klokslag 14.00 uur staat er een hele grote goedgeklede aardige jongeman voor de deur. Hij strooit met complimentjes over mijn schilderij, want zijn oma is daar ook druk mee bezig en informeert naar de reden van de aanschaf van een mobiel. Hij is erg begaan met ons. We gaan rond de tafel zitten, terwijl ik een kopje thee voor ons inschenk. Ik ben altijd gecharmeerd door vriendelijkheid. Hij begint hij zijn verhaal en wij luisteren braaf, maar wat we eigenlijk willen weten slaat hij over. DE PRIJS.

We vragen er wel om en hij antwoord; “Je kan het zo gek maken als je zelf wilt.” Hij legt ons uit hoe de garantie werkt enz. enz. en Hij zegt; “Ik ga nu naar beneden en rijd 3 mobiels uit de bus die u kunt proberen”. Zo gezegd zo gedaan.

Natuurlijk is de grootste het beste, want de andere 2 hebben amper vering en zijn niet echt stabiel. Ook kan je er niet ver mee weg. Eindelijk horen we de prijs en we vallen er bijna van achterover. We kijken elkaar fronsend aan en weten al wat we denken. Op een afstand staat een buurtgenoot nee te schudden en stopt me op de weg terug naar huis een adres in mijn hand.

Er gaan zomaar enkele duizendjes vanaf

We lopen naar de kamer en de jongeman doet zijn best om ons te helpen, want hij vindt onze situatie zó erg. Hij pakt zijn telefoon en spreekt met iemand. Hij zucht diep, wat ben ik bij blij dat ik gebeld. Een collega is failliet en nu kunnen we de scootmobielen voor veel minder aanbieden en er gaan zomaar enkele duizendjes vanaf. Nog te duur vinden wij. We bedanken hem vriendelijk. Een kwartiertje later belt hij me met de mededeling dat er nog een leuk bedrag af kan want hij heeft echt met ons te doen. Nog te duur!

Uiteindelijk rijden we een dag later naar het adres van de buurtgenoot. En warempel. Wij doen een hele goede aankoop en hebben een kanjer van een mobiel voor een derde van de prijs van de vriendelijke jongeman.

Boodschap van de maand: Kijk verder dan je neus lang is, zeker als je wat ouder bent lijkt het wel alsof ze er op uit zijn je te bedotten en leren daar allerlei trucjes voor.