Zeg eens eerlijk: als u zout morst, gooit u dan een klein beetje over uw schouder? Loopt u onder een ladder door? Blijft u op vrijdag de dertiende het liefst onder de dekens liggen tot het zaterdag is? En schrikt u als een zwarte kat uw pad kruist?
Allemaal bijgeloof, natuurlijk. Ooit eens verzonnen en daarna is er door goedgelovigen waarheid aan gehecht. Maar als een zwarte kat je pad kruist in Groot-Brittannië brengt het je juist geluk, in plaats van ongeluk. En bovenaan een ladder staat vaak iemand die de ramen aan het zemen is of de kozijnen schildert, dus is het alleen maar verstandig om daar niet onderdoor te lopen.
Ik ben, volgens mij, niet bijgelovig. Maar toch… Vlak bij ons huis hangt een engel in de boom. Nu moet u niet gelijk denken aan een groot wezen met gespreide vleugels die een wat onfortuinlijke noodlanding heeft gemaakt toen zij (hij?) naar de aarde werd gestuurd. Integendeel, het is een door mensenhanden gemaakt engeltje. Zo klein, dat mijn vrouw en ik eerst dachten dat we een dauwdruppeltje zagen schitteren aan een takje.
Het bleek om een heel klein engeltje te gaan
Maar toch viel die dauwdruppel op en nader onderzoek wees uit dat het om een heel klein engeltje ging. En hoewel er dagelijks heel veel mensen langs lopen zijn wij er heimelijk van overtuigd dat wij de enigen zijn die weten dat die engel in de boom hangt. Tijdens ons dagelijkse rondje kijken we ook altijd of de engel er nog is. Omdat het hangertje zo klein is moeten we soms even zoeken en de opluchting is altijd groot als ze er nog hangt.
Laatst zagen we dat de tak waar ze aan hing helemaal aan het verdorren was. Heel voorzichtig hebben we haar losgemaakt en aan een welvarender tak gehangen. Want stel je voor dat de tak afgezaagd zou worden en het engeltje zou verdwijnen… Ja, wat dan? De boom zou rustig doorgroeien, alleen met twee kraaltjes en een stukje ijzerdraad minder.
Ze is voor ons meer gaan betekenen
Ik denk dat we zo gehecht zijn aan het engeltje omdat ze voor ons meer is gaan betekenen. Het zijn niet alleen kraaltjes en ijzerdraad, het is een glimlach tijdens onze wandeling. En ja, misschien ook wel een teken van hoop. In deze wereld waarvoor je je hart vasthoudt, met oorlogen, klimaatproblematiek, het elkaar digitaal besmeuren met pek en veren of bedreigen met de dood en veel te korte lontjes, is er -bij mij in elk geval- heel veel behoefte aan tekens van hoop.
Dat engeltje zal heus niet alle wereldproblemen oplossen. Maar zolang het daar hangt, verscholen tussen de takken, zorgt ze in elk geval voor een glimlach. En u weet het: een glimlach is besmettelijk. Het staat voor een positieve intentie, sociale verbondenheid en andere positieve gevoelens. En daar kunnen we er best een heleboel van gebruiken…
