Pff…. Wat is het warm zeg, ongekend. Wat een bevoorrechte mensen zijn wij dat wij, met alle deuren en ramen dicht binnen kunnen zitten terwijl de airco loeit. Het is amper te geloven dat het zo erg is. Eigenwijs als ik ben steek ik mijn hoofd buiten de deur en wham, het is alsof je een hete deken in je gezicht krijgt.
Het is even niet leuk meer om buiten te zijn. Ik denk aan al die mensen die wel naar buiten móeten of die in een warme woning zitten te zweten. Ook in de grote steden waar amper bomen zijn en je rondom in de beton zit moet het niet prettig vertoeven zijn.
Dus, mij hoor je verder niet klagen. Al vraag ik me serieus af of deze warmte extreem is of dat dit de onherroepelijke gevolgen zijn van klimaatverandering. Zo ja, wat staat ons dan nog meer te wachten? Dit is te groot, dit is een fenomeen dat volgens mij niet echt te voorspellen is.
Alles in het leven moet in balans zijn. In de dierenwereld en plantenwereld reageert het een op het ander en houdt het een het ander in stand. Zoals de bijen zorgen voor bestuiving en de mug dient als voeding voor de vogels, vleermuizen, reptielen en zo.
Vorig jaar viel het me al op dat er zo weinig muggen waren
De mug….. Vorig jaar viel het me al op dat er zo weinig muggen waren en ach dacht ik, vreemd maar wel lekker dat je gewoon buiten kunt zitten zonder dat gezoem om je hoofd. We hebben zelfs onze klamboe niet opgehangen en dit jaar lijkt het ook niet te hoeven of het moet nog komen. De mug is een vervelend onaangenaam diertje, al heb ik wel het geluk dat ze mijn partner lekkerder vinden dan mij.
Ik ga terug in de tijd en kom opnieuw in mijn B&B terecht. Er was een groep jonge mensen die een paar nachten bij me kwam logeren en gebruik maakten van alle kamers, maar niet van de horren. Ik waarschuwde ze een paar keer maar ach, laat maar kletsen dachten ze.
Toen ik in de ochtend het ontbijt aan het verzorgen was, hoorde ik een groot ongenoegen. Ze hadden vreselijke last gehad van muggen en zaten met de daarbij horende gevolgen te krabben. En ik, ik deed alsof mijn neus bloedde en ging vrolijk door met mijn klus, maar dacht wel, eigen schuld dikke bult. Wat wel lastig was, waren al die bloedvlekken in het beddengoed en de muren.
Is het allemaal extremer of willen we als mens alles in de hand houden?
Welke wetenschapper weet precies wat de gevolgen zullen zijn van alle veranderingen in de wereld? Ik ben gelukkig geen wetenschapper, maar luister wel naar mijn gevoel. Misschien te veel, dat kan. Wel weet ik dat er altijd wateroverlast is geweest, want de kelder in het huis waar ik opgroeide stond elk jaar vol water.
Ook herinner ik me hele warme zomers en hele koude winters, zodat je zelfs op het kanaal kon schaatsen. Ja zeg het maar. Is het allemaal extremer? Of willen we als mens alles in de hand houden?
Laat ons overal veel meer bomen neer zetten en sloten graven. Niet een beetje, maar heel veel meer. Zo kunnen ook de muggen weer kans krijgen om zich voort te planten. Al is het minder aangenaam voor ons; de mens.
Marian v. Erp
