In het algemeen ben ik een optimistisch en blij vrouwmens. Ik ben zeker regelmatig kwaad, verdrietig over een aantal belangrijke gebeurtenissen zoals m.b.t. de Trumps, Netanyahus, Poetins etc van deze wereld, of dichterbij huis van een aantal politieke partijen die haat en verdeeldheid zaaien, of een klein meisje dat door Vlaardingse pleegouders helemaal de vernieling in is geholpen of van…….Ik kan echt nog wel een tijdje zo doorgaan, maar jullie begrijpen inmiddels wel wat ik bedoel.
Maar het weerhoudt me er niet van om te genieten van mooie wandelingen door de prachtige herfstnatuur, met de geweldige kleuren van dit jaargetijde. Het doet niets af aan de momenten dat ik geniet van het samenzijn met mijn kinderen, schoon- en kleinkinderen, met mijn broer en zussen, met vriendinnen en vrienden. Het laat me ook niet minder genieten van mijn hond Lola, die er iedere dag weer in slaagt om mij te laten lachen om haar rare, vrolijke fratsen. Kortom, ik heb ook alle reden om een blij mens te zijn.
Voor mij is het bijna niet te doen
Behalve…..behalve als er zaken zijn die mij in de nacht wakker houden of enge dromen veroorzaken. De afgelopen week had ik nota bene twee van dit soort zaken, dus ik ben blij dat deze week achter de rug is. Ik weet heel goed dat de meeste mensen hier met gemak overheen stappen, maar voor mij is het bijna niet te doen.
Op de eerste plaats betrof het de aansluiting van het glasvezelnetwerk op mijn meterkast. Dat rare oranje kabeltje stak al een hele tijd zijn kopje op in mijn voortuintje. Die aanleg had al een hoop overlast en zooi veroorzaakt, maar dat was in ieder geval steeds buiten gebeurd. Nu ging het dus ín mijn huis komen.
Eerst ging het al helemaal fout met het maken van afspraken, maar deze week was het dan echt zo ver: er stond een monteur voor mijn deur. Met een gigantische boor. En die boor ging een gat boren in mijn gevel. Ik hou niet van gaten in mijn gevel. Ik had er al een slapeloze nacht van gehad, en nu ging het dus echt gebeuren.
Het boren gaf een hoop kabaal, en ik ben nou eenmaal niet van dat soort kabaal. Kan ik niets aan doen. Ik moet eerlijk zeggen: de monteur was een heel aardige man, de vragen die ik stelde beantwoordde hij met veel geduld, en hij boorde lustig de gaten die blijkbaar nodig waren.
Pak van mijn hart, dit is iig achter de rug
Vervolgens installeerde hij dingen in mijn meterkast, controleerde met ingewikkelde apparaatjes of alles naar behoren zou moeten kunnen functioneren (want ja, voor de daadwerkelijke aansluiting zou provider X nog contact met mij opnemen) en dat was dat. Het rare oranje kabeltje buiten heeft zich verplaatst naar een klein kastje in mijn meterkast en zit daar tot…weet ik veel. Pak van mijn hart, dit is iig achter de rug. Zucht van verlichting.
Twee dagen later: de jaarlijkse controle van mijn cv-ketel. Weer een slapeloze (nou ja, bijna) nacht, want: dan moet mijn vlizotrap naar beneden gehaald worden, want de cv-ketel staat nou eenmaal op de vliering! Die vlizotrap is het probleem! Eerst moet ik op een trappetje gaan staan en een dreun op een bepaald punt geven: het luik waar de trap aan bevestigd is zit vast met een magneet. Na die dreun moet ik met gevaar voor eigen leven het luik proberen te laten zakken, van het trappetje afstappen, het luik langzaam naar beneden laten zakken om vervolgen de vlizotrap met een bajonetsluiting omlaag te laten komen.
Ook dit is dit jaar weer gelukt! Cv-ketel gecontroleerd, goed bevonden, op naar het volgend jaar.
Ik ben benieuwd of er meer mensen zijn die van dit soort gebeurtenissen helemaal de zenuwen krijgen, of ben ik hierin een soort rare uitzondering? Ik ben in ieder geval blij dat ik hier weer even van gevrijwaard ben, tenzij er natuurlijk weer andere calamiteiten voor de dag komen…….ik denk dat ik een rare rioolgeur ruik in de badkamer…..ok, nu even niet, deze week is al ingewikkeld genoeg geweest.
Wil je ook je verhaal vertellen?
Heb je een inspirerende pensioenervaring? Deel het! Neem contact op voor een interview.
