Toen ik, bijna 6 jaar geleden, mijn huis kocht, wist ik het bijna zeker: dit wordt mijn laatste verhuizing. Per slot van rekening kocht ik mijn ideale woning: oud met prachtige, authentieke details, op een mooie, rustige plek en bovenal: met een tuin!
Het hele proces van verduurzamen vond ik ingewikkelder dan van tevoren bedacht, maar het leverde op wat verwacht werd: een comfortabeler huis en heel veel lagere energierekening. Vooral waar het het gasverbruik betreft. Eind goed, al goed.
En toch begon het weer te kriebelen. Eerst een klein beetje, vervolgens een beetje meer. Ik ging weer voorzichtig om me heen kijken. En ik begon weer na te denken over wat ik dan eigenlijk nog zou willen. Ik ben zelfs een paar huizen gaan bekijken. Maar de huizen die ik bekeek waren ook oud en min of meer authentiek, maar met veel minder isolerende maatregelen die getroffen waren. Ik had geen zin meer in al dat gedoe. Dat had ik al meegemaakt en één keer was echt genoeg.
Het begon toch weer te kriebelen
Nieuwbouw dan? De nieuwbouw in plaatsen die in aanmerking komen zijn bijna allemaal appartementen, of grote woningen, veel te groot voor mij alleen. Een appartement wil ik ook niet meer, een tuin is een voorwaarde.
Opeens zag ik precies (nou ja, ongeveer precies) een nieuwbouwproject dat aan mijn wensen voldeed! Een tussenwoning met tuin, 2 slaapkamers, volledig geïsoleerd, met warmtepomp en overal vloerverwarming….ideaal voor mij! Lang verhaal kort: me aangemeld als belangstellende, meteen gereageerd toen de verkoop van start ging, en uiteindelijk te horen gekregen dat ik de woning kon kopen!
Dan begint het hele circus weer. Ik was alweer vergeten hoe het proces van nieuwbouw kopen ook alweer verloopt. Financiering rond zien te krijgen, is net wat ingewikkelder omdat ik gedurende een hele tijd 2 huizen moet kunnen financieren. Mijn huidige woning laten taxeren, nieuw energielabel aanvragen, verkoopmakelaar inschakelen…..op dit moment lijkt het in ieder geval dat de financiering rond gaat komen, jippie.
Nu nog even afwachten wanneer er precies gestart gaat worden met de bouw, want dat weet je met nieuwbouw ook nooit precies. En dan nog wachten hoe lang het precies duurt tot het huis ook echt klaar is! Wonen daarna: ho maar. De wanden moeten gedaan worden, de vloer idem dito, de tuin moet worden aangelegd en dan kan er verhuisd worden.
Help! Wat heb ik me nu weer op de hals gehaald?!
Soms denk ik nu: help! Wat heb ik me nu weer op m’n hals gehaald?! In de loop van dit hele proces moet mijn huidige huis ook nog verkocht worden, en ik hoop dat dit een beetje goed in de pas kan lopen met het kunnen gaan bewonen van mijn nieuwe, nog te bouwen huis.
Maar als dit allemaal een beetje makkelijk verloopt (natuurlijk weet ik dat dit niet in opzichten zo zal zijn, maar ik blijf optimistisch) woon ik over pak weg 18 maanden in een gloednieuw huis, in een nog mooiere omgeving, met op loopafstand openbaar vervoer (dat mis ik hier, in bijna alles ben ik afhankelijk van m’n auto) en mét een tuin.
Daarna ga ik echt niet meer verhuizen! Ik merk dat allerlei verhuisperikelen mij 6 jaar geleden echt makkelijker afgingen dan nu, dat heb ik een beetje onderschat. Op mijn leeftijd is 6 jaar ouder echt te merken, raar maar waar. Komt goed, als er geen vervelende dingen gebeuren die nu nog niet te overzien zijn. Maar ook dan komt het goed.
Maar nogmaals: dit wordt écht de laatste keer!