‘Ook al ben je oud, je hoeft je niet naar je leeftijd te gedragen of te kleden’. Daar geloof ik heilig in. Verf je haar knalrood, draag hoge hakken en koop die polka-dot-rok als je daar blij van wordt. Juist als je ouder bent.
We waren thuis met vijf meiden: moeder en vier dochters. Moeder kon fantastisch naaien maar was niet erg modebewust, dus wij droegen brave overgooiertjes en zoete twinsets en op zondag nylon-organza jurkjes met petticoats. Ik heb het over de jaren vijftig, toen bestonden ‘zondagsekleren’ nog.
Later, mochten we gelukkig onze eigen kledingsmaak volgen en mijn kledingkast heeft meer metamorfoses doorgemaakt dan ikzelf! Van tuttige plooirok met parelketting via hippe hotpants en plateauzolen tot de tijdloze elegantie van trenchcoat, little black dress en slingbacks van Sergio Rossi.
Ook als 70-plusser houd ik van hip: korte rode rok met lange laarzen, flared broeken, kleurige sneakers. Mijn smaak is nauwelijks ouder geworden. Maar … met pijn in het hart, moet ik toegeven dat sommige dingen echt passé zijn. Niet omdat het niet mag van de modepolitie en zeker niet omdat het ‘niet hoort’ bij een oudere dame, maar omdat blijkt dat comfort prioriteit is geworden.
Neem deze prachtige schoenen: helemaal mijn stijl, spannend en opvallend. In de winkel zitten ze vast heerlijk maar waarschijnlijk
verlang ik na 5 minuten al weer naar mijn sneakers. En wanneer draag ik ze? Ik ga bijna nooit meer naar feesten en partijen.
En dan het flatteuze bob kapsel van Jacqueline Kennedy: alleen kapper Stephan krijgt dit nog voor elkaar. Ooit kon ik mijn weelderige haardos zelf zo stylen met borstel en föhn. Maar die haardos is niet meer.
Om over make-up maar te zwijgen. Blauwe oogschaduw en roze lipstick: toen prachtig maar tegenwoordig ben ik gedwongen de less-is-more techniek toe te passen want alles wat ik op mijn gezicht smeer, hoopt zich binnen de kortste keren op in de rimpeltjes. Mijn maquillage bestaat nu uit slechts lipstick; vurig rood dat dan weer wel.
Kocht ik vroeger iets om indruk te maken op anderen, nu koop ik vooral omdat ik er zelf blij van word.
Dat is toch de winst van ouder worden.Ik blijf met veel plezier browsen op modesites, geniet van al dat moois en stilletjes hoop ik dat mijn kleindochter van 10, over een paar jaar verliefd wordt op dezelfde schoenen waar ik nu met weemoed naar kijk.
Die krijgt ze natuurlijk van mij!
