Column: tea topics

Column: tea topics

Je verwacht het niet van een 70-jarige, maar ik ben zo kinderlijk nieuwsgierig, dat ik een pas gekocht doosje pickwick thee, direct open om de labels op de theezakjes te lezen.

Jarenlang besteedde ik nauwelijks aandacht aan de vragen op de labels. Soms vond ik ze wel grappig; vaak dacht ik ‘wie doet hier iets mee’ maar nu ik ze echt ontdekt heb, lees ik ze met aandacht.

Zomaar wat labels, door Pickwick tea topics genoemd, die tot mijn verbeelding spreken:

*Welke kans zou jij graag nog een keer willen krijgen?

*Als je 1 outfit moest kiezen voor de rest van je leven, wat zou dat dan zijn?

*Wat zou je doen als je onzichtbaar was?

*Wat is je eerste herinnering aan jouw lievelingsstad

Die tea topics houd ik geheel voor mijzelf. Ik vind het leuk om na te denken over de verrassende vragen.

Teksten op houten borden: ‘in dit huis is iedereen gelijk’ etc, sluiten aan op de trend van meer aandacht voor elkaar en meer quality time samen. Gesprekken via vragen uit kletspot, babbelblik of andere vragenkaart spellen, ik houd er niet van.

Zal dat te maken hebben met het feit dat ik niet van spelletjes houd? Misschien nuttig in teambuildingsessies en kennismakingbijeenkomsten om een gesprek op gang te helpen, maar mij niet gezien. Laatst hoorde ik dat de tea topics tijdens speeddates op tafel werden gelegd.

Het kan zo gebeuren dat ik op een onverwacht moment het antwoord vind

Zeker in onbekend gezelschap, voel ik geen enkele behoefte eerlijk antwoord te geven op persoonlijke vragen die door een kaartje gedicteerd worden. Waarom zou je iemand met persoonlijke of intieme vragen in verlegenheid brengen door min of meer onder dwang een antwoord te verwachten. 

De tea topics daarentegen, klein en luchtig, beantwoord ik graag. In mijn eentje. Staand aan het aanrecht pak ik een theezakje, lees ik een topic, soms kan ik ze á la minute beantwoorden maar soms ook spelen ze de hele dag door mijn hoofd en kan het gebeuren dat ik op een onverwacht moment het antwoord vind: Met wie ben jij de laatste tijd veel hechter geworden?

Eigenlijk ben ik niet een echte theeliefhebber meer een koffiefashionista. Dat er altijd volop thee in huis is, is dus vooral vanwege de topics

Vroeger thuis dronken we altijd thee. Losse zwarte thee uit het groene Pickwickpakje. Twee schepjes in het zeefje, zeefje op de grote theepot, heet water erop, even laten trekken. Ik schonk de thee in grote mokken, mijn zusje schonk er melk bij en we mochten een zelfgebakken madeleine pakken.

Ik vond het gezellig zo met het gezin in die kleine huiskamer, de geur van thee en die zoete, grassige smaak. De topic: Wat is jouw liefste jeugdherinnering doet me daarom aan de kopjes thee van vroeger denken. 

Er zijn momenten van grote onrust in mij

Neem de tijd! Leidt tot mijn affirmatie van de dag. Er zijn momenten van grote onrust in mij. Waarom weet niemand! Maar als het hoofd vol zit, ik met te grote stapels wasgoed de trap op loop, zit te twijfelen of ik naar Barcelona of Amsterdam zal afreizen, dan flitst deze tea topic door mijn hoofd en ga ik even rustig zitten.

Soms noteer ik een topic in mijn digitale notities om het op een gelegen moment met een hele goede vriendin te bespreken: Wanneer vind jij iemand oud?

Af en toe brengt een topic mij op ideeën of prikkelt het mijn fantasie: Wat zou je gaan doen als je een carrièreswitch kon maken?

Ik houd de tea topic momenten dus klein; ze zijn voor mezelf. Anderen delen het graag of zijn creatief en maken er kalenders van of prikken het op een prikbord in de hoop dat het bijzondere verhalen uitlokt.

Ik ben niet zo van  het delen of eigenlijk is het meer: ik deel graag met mensen die ik waardeer en dan komt een vraag uit het hart en niet van een kaartje.