Column: topsport

Column: topsport

Hij wordt wakker met een vage hoofdpijn. Dat kan hij echt niet gebruiken, want vandaag is De Dag. De dag die al een paar maanden rood omcirkeld in zijn agenda staat. Hij springt onder de douche en eindigt met een koude straal om extra goed wakker te worden.

Hij kleedt zich aan, loopt de trap af en maakt zijn uitgekiende ontbijt klaar met veel vezels en fruit. En twee paracetamol. De koffiemachine lonkt, maar die zal hij pas aanraken na de wedstrijd.

Onderweg denkt hij na over de lange weg die hij heeft afgelegd om hier te komen. De eerste pogingen die veel te veel tijd kostten. Hoe hij door veel te trainen veel beter is geworden. Hoe hij sociale evenementen heeft overgeslagen omdat hij moest trainen. Dat allemaal met één doel: steeds beter te worden. En dan nog: zelfs als hij helemaal tevreden zou zijn, dan is het uiteindelijk toch altijd aan de jury hoe ze zijn pogingen beoordelen.

Hij weet van zichzelf dat hij in topvorm is

Soms vraagt hij zich wel eens af of het allemaal de moeite waard is, maar niet vandaag. Hij weet van zichzelf dat hij in topvorm is. Hij loopt naar zijn trainingscentrum en focust zich op de wedstrijd. Met zijn favoriete muziek sluit hij zich af voor alles en iedereen. Zijn omgeving weet het, ze zullen hem niet uit zijn concentratie halen.

Dan is daar eindelijk het moment. Hij stort zich erin. Hij weet de lange stukken over te slaan. Flauwe grappen schieten door zijn hoofd, maar hij weet ze te ontwijken. Zijn tussentijd: 253 woorden. Dat moet beter. Met zijn allerlaatste krachten perst hij het einde er uit, leest het nog eens over en is tevreden. Hier kan de concurrentie nog een puntje aan zuigen.

Hij weet slechts dat alle moeite, alle opofferingen het meer dan waard zijn

Hijgend staat hij bij de finish. Hij is tevreden, beter dan dit kon het niet woorden. Hij weet dat hij er nooit een gouden medaille voor zal krijgen, maar dat hoeft ook niet. Hij weet slechts dat alle moeite, alle opofferingen het meer dan waard zijn.

Hij drukt op de knop verzenden en stuurt hem door naar de redactie. Columns schrijven mag dan nooit een Olympische sport worden, hij weet dat hij ook vandaag weer topsport heeft geleverd. Nu is het wachten op de publicatie, en dan het oordeel van de jury…