Het is februari! Die lange, lange, koude maand januari is eindelijk voorbij. Ik las dat het een van de 5 koudste januarimaanden van deze eeuw was. Ik geloof dat meteen. Voor mijn gevoel was het gewoon echt de koudste.
Ik ga er maar van uit dat niemand straks meer gaat zeuren over te veel muggen, wespen etc die deze winter overleefd hebben, want dat is onmogelijk. Volgens mij gaan alle levende wezens opnieuw beginnen na deze koude wintermaand, wij ook.
Ik las ook (ja, ik zit veel op internet te lezen, sommige weetjes vind ik echt heel erg boeiend) dat we in Nederland gemiddeld beneden de 17 graden stoken per dag in de winter. Nog geen 17 graden!!! Ik las geen heel relevante details, dus ik ga er maar van uit dat dit het gemiddelde over 24 uur is, dus ook de nachten meegerekend.
Al jaren lang krijgen wij ingepeperd dat we in de nachten de verwarming niet hoger moeten zetten dan op 15 graden. Maar dan nog, dan is 16,8 graden per dag heel erg laag. Ter vergelijking: de hoogste temperaturen per dag worden bereikt in de oost-europese landen, met een gemiddelde van 22 graden per dag.
Ik realiseer mij dat ik inmiddels ook redelijk kouderesistent ben.
Als ik dat zou willen bereiken ben ik ongeveer de helft van mijn maandelijkse inkomen kwijt (nou ja, beetje overdreven) aan stookkosten. Ik realiseer mij dat ik inmiddels ook redelijk kouderesistent ben.
Ik doe de verwarming pas aan als mijn thermostaat minder dan 16 graden aangeeft. Tenzij ik weet dat ik toch binnen pak weg 2 uur het huis verlaat, dan laat ik het maar zo. Dan trek ik maar even een extra dikke fleece aan over mijn toch al dikke trui. En als ik dan een paar uur met Lola buiten heb gelopen voelt die 16 graden binnen in huis echt lekker warm aan. Eventjes dan.
Jeetje, hoe heeft het zo ver kunnen komen?! Natuurlijk weten we dat wel, maar toch, hoe gaan we dit nog ooit oplossen?
Ik ben niet een fervent aanhanger van de huidige minderheidscoalitie, maar ik kan me er redelijk goed bij neerleggen dat dit een redelijke uitkomst is van onze laatste verkiezingen. Redelijkheid ten top, toch?! Het stoort me dat nu al allerlei partijen moord en brand schreeuwen: afbraak sociale vangnetten, asociaal beleid, alleen maar voordelen voor de rijken, etc etc.
Kunnen we het niet gewoon een kans geven?
Kunnen we het niet gewoon een kans geven, kijken naar wat de gesprekken met de oppositie gaat opleveren, afstappen van de al bijvoorbaat neergesabelde kansen/mogelijkheden? En accepteren dat de wereld veranderd is, dat we er blijkbaar niet meer zomaar vanuit kunnen gaan dat we een vreedzame samenleving als vanzelfsprekend kunnen zien?
Ik wens ons van harte een jaar met gezond verstand, met minder onderbuikgevoelens die ons door “anderen” worden aangepraat met liefde en begrip voor elkaar en vooral met een mooie en warme lente.