“Ik hoef niet meer op de klok te kijken”

“Ik hoef niet meer op de klok te kijken”

Ellen Liedenbaum (66) uit ‘s-Heerenberg begon haar carrière als secretaresse op een notariskantoor. Al snel ontdekte ze dat deze baan haar niet genoeg voldoening gaf. Ze ging een opleiding doen aan de sociale academie en maakte de overstap naar de kinderopvang. Een goede zet. Tot haar pensioen heeft ze hier elke dag met veel plezier gewerkt. Ze was dan ook erg ‘bang’ om te kinderen erg te gaan missen toen ze stopte met werken. 

Maar liefst 30 jaar werkte ze in de kinderopvang (kinderen van 0-4) en de laatste 6 jaar tot haar pensioen in de Buitenschoolse Opvang (BSO). Vier middagen per week speelde ze met de kinderen die overbleven op de BSO.

Vlak voor de 2e lockdown (begin december 2020) ging ze met pensioen. “Juist door deze lockdown was de overgang van mijn werk naar pensioen minder erg. Op het werk is nu namelijk ook niet zoveel te doen.”

5 dagen ‘feest gevierd’

“Ik heb geen laatste werkdag gehad, maar een laatste werkwéék. Elke middag hebben we een feestje gevierd. Samen met de kinderen maakte ik wat lekkers gezond klaar en waren er cadeautjes en tekeningen. Ik had een eigen liedje gemaakt (zie tekst onderaan)  en ook de collega’s en kinderen hadden een lied voor mij. 

De hele week stond er ‘s middags een partytent buiten, zodat ook de ouders afscheid konden nemen. “De kinderen waren vooral op dinsdag erg verdrietig, dus aan het einde van de week was het afscheid ook wel genoeg geweest.”

Pianoles weer opgepakt

Omdat Ellen elke middag werkte vond ze dat ze in de ochtenden nog wel iets voor een ander kon doen. 1 ochtend per week werkte ze daarom al voor Home-Start, een organisatie die ouders ondersteunt bij het opvoeden. Gewoon als er soms wat extra aandacht, zorg of steun nodig is. 

Ook geeft ze 1x per week Nederlandse les in de bibliotheek. Naast al deze zorg voor anderen heeft ze ook weer iets opgepakt dat ze zelf heel leuk vindt; een pianocursus. De piano stond nog altijd in huis en via online lessen pakt ze nu  haar oude liefde weer op “Vroeger heb ik pianoles gehad, maar als je dat niet bijhoudt zit het er niet meer in”.

Met pensioen in coronatijd

met pensioen tekst

Ondanks dat ik er best tegenop zag is met pensioen gaan me meegevallen. Mede doordat de scholen en BSO’s al snel na mijn laatste werkdag sloten. Er viel toen ook niks meer te missen. Aan de andere kant maakt deze tijd het contact met anderen minder onbevangen; altijd even appen of bellen als je ergens naar toe wilt. 

“Ik hoef niet meer op de klok te kijken”

Maar het hebben van al deze vrije tijd is heerlijk. Ik kan mijn wandelschoenen aantrekken wanneer ik wil, ik heb mijn dochter helpen verhuizen en ik hoef niet meer op de klok te kijken of ik al naar de kinderen moet. Het enige wat ik misschien anders had willen doen, is in het voorjaar met pensioen gaan. Dan heb je nog meer aan je vrije tijd.

Het zelfgemaakte lied van Ellen

Op de melodie van ‘hoofd, schouders, knie en teen’ 

ZONDER KNUFFELS ZONDER ZOEN MET PENSIOEN 2X,

MISSEN GA IK JE ZEKER DOEN

ZONDER KNUFFELS ZONDER ZOEN.