De ene gepensioneerde geniet van een lege dag zonder planning. De ander wordt daar juist onrustig van en wil zo snel mogelijk weer iets om handen hebben. Beide reacties zijn heel normaal. Met je pensioen verdwijnt niet alleen je werk, maar ook een ritme dat jarenlang vanzelfsprekend was. Dat roept al snel de vraag op: heb je een nieuwe dagstructuur nodig?
Veel adviezen gaan ervan uit dat het antwoord daarop ‘ja’ is. Maar dat is lang niet voor iedereen zo. Voor de één is een vaste routine precies wat helpt, terwijl de ander juist opbloeit zonder agenda. De vraag is daarom niet óf je een nieuwe dagstructuur moet creëren, maar welke vorm van structuur (of juist vrijheid) bij jou past.
Structuur is geen eenheidsworst
Na je pensioen verdwijnt de structuur die je werk bood. Wat je daarvoor in de plaats nodig hebt, verschilt per persoon. Sommigen genieten van de vrijheid, terwijl anderen juist behoefte hebben aan een duidelijk doel, meer uitdaging of het gevoel dat ze ergens aan bijdragen.
Advies dat voor de één werkt, kan voor de ander juist averechts uitpakken. Een dag indelen in vaste blokken is prettig voor wie houvast zoekt, maar voelt als een nieuw keurslijf voor iemand die juist afscheid wilde nemen van roosters. Daarom gaat het minder om de juiste structuur en meer om ontdekken wat bij jou past.
Vier manieren om tegen structuur aan te kijken
Herken je jezelf in een of meer van deze beschrijvingen? Dan heb je een goed uitgangspunt om te ontdekken welke vorm van dagstructuur het beste bij jou past. Je hoeft jezelf trouwens niet helemaal in één beschrijving te herkennen; veel mensen herkennen zich in meerdere…
“Ik wil vooral genieten van de rust”
Na jarenlang werken is het heerlijk om eindelijk niets te hoeven. Geen volle agenda, geen verplichtingen, maar de vrijheid om de dag te laten ontstaan.
Die vrijheid betekent niet dat je helemaal zonder ritme hoeft te leven. Een paar vaste ankers, zoals op een vaste tijd opstaan of elke ochtend een wandeling maken, kunnen prettig zijn. Niet omdat het moet, maar omdat ze je dag net genoeg houvast geven.
“Ik wil nog steeds iets betekenen”
Je haalt veel voldoening uit iets bijdragen of iets voor anderen kunnen doen. Dan voelt een lege agenda misschien minder als vrijheid en meer als een gemis.
Vrijwilligerswerk, een cursus of een vaste afspraak met vrienden of familie kunnen die behoefte vervullen. Let er wel op dat je niet ongemerkt weer een agenda creëert die net zo vol is als vroeger. Juist de ruimte om spontaan iets te doen, hoort ook bij deze nieuwe levensfase.
“Ik ben nog niet klaar om het rustiger aan te doen”
Je mist de uitdaging, het tempo of de verantwoordelijkheid van je werk. Stilzitten past simpelweg niet bij je.
Misschien blijf je nog deels werken, begin je aan een nieuw project of stort je je op een hobby. Dat is helemaal prima. Tegelijkertijd kan het goed zijn om af en toe stil te staan bij de vraag of je bezig bent omdat je dat écht wilt of omdat het vertrouwd voelt. Ook rust mag onderdeel zijn van je nieuwe ritme.
“Ik vind het moeilijk om de draai te maken”
Niet iedereen kijkt met een goed gevoel terug op de overgang naar het pensioen. Misschien stopte je noodgedwongen, mis je je collega’s of weet je nog niet goed hoe je je dagen wilt invullen.
Gun jezelf de tijd. Een nieuw ritme ontstaat vaak niet van de ene op de andere dag. Eén vaste afspraak per week kan al voldoende zijn om wat houvast te geven. Blijft het gevoel van leegte of doelloosheid lang aanwezig, dan kan het helpen om daarover te praten, bijvoorbeeld met een pensioencoach of je huisarts.
Je hoeft jezelf niet in een vorm te dwingen die niet past
Er bestaat geen ideale dagstructuur voor je pensioen. Wat voor de één werkt, past niet bij de ander. Het belangrijkste is dat je een ritme vindt waar jij je prettig bij voelt.
eZine Voorbereiden op pensioen
